دیدی که پشت خاطره هایم شکسته شد

شعرم اسیر غزلهای خسته شد

دیدی ترانه های محتضرم آه میکشند

یک آسمان باز ته چاه میکشند

دیدی که خسته تن و دل فسرده ام

در جستجوی زندگی هر روز مرده ام

دیدی که تاک در دل خاک خفته است

می هم حدیث خمار دل چاک گفته است

دیدی خبر چیان چگونه مرا جار میزنند

دفتر به دفترم خداست که بر دار میزنند

دیدی که زهد را چگونه تاراج میکنند

در نشئه های می طی معراج میکنند

دیدی که دیده اندو بریده اند و رفته اند

یاران نارفیق هراسی نهفته اند

دیدی ولی نگاه تو هم عاشقانه نیست

این مثنوی تلخ هم بهانه ایست

بسیار زیبا بود

ممنون از زحمت شما